นารีวิปลาส: ตัวตนผู้หญิง (ประหลาด) ในรัฐจิตเวชสมัยใหม่ สำนักพิมพ์มติชน Matichonbook

ผู้เขียน : บุณฑริกา พวงคำ

"บ้า" คำคำนี้เป็นเครื่องมือหนึ่งของรัฐไทยที่ใช้ "แปะป้าย" คนซึ่งไม่เป็นไปตามนโยบายหรือความคาดหวังของรัฐมาตั้งแต่สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ถึงยุคอเมริกัน โดยคำคำนี้เปลี่ยนแปลงไปตามองค์ความรู้ทางจิตเวชที่เข้ามาขีดเส้นของความ "ปกติ"

หนึ่งในกลุ่มที่ความบ้าเข้าไปมีปฏิสัมพันธ์อันซับซ้อนคือ "ผู้หญิง" เพศสภาพซึ่งล่องหายไร้เสียงมาตลอดหน้าประวัติศาสตร์

ขุดคุ้ยการเมืองของคำว่า "บ้า" กับการตีตราเนื้อตัวร่างกายและคุณค่าของ "ผู้หญิง"

คำนำเสนอ นารีล่องหนความบ้าล่องหายไร้สูญในประวัติศาสตร์ไทย โดย รศ. ดร. ชาติชาย มุกสง

คำนำผู้เขียน

ผู้หญิงกับความบ้า: การศึกษาประวัติศาสตร์ว่าด้วยผู้หญิงกับการเจ็บป่วยทางจิต

การจัดการความบ้าในยุคต้นรัตนโกสินทร์

ยุคแห่งการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่ความรู้จิตเวชสมัยใหม่ พ.ศ.2475-ทศวรรษ 2480

โลหิต มดลูก กับการเจ็บป่วยทางจิตของผู้หญิงในสังคมสยาม

การเจ็บป่วยทางจิตและศีลธรรมแบบใหม่ในสยาม ปลายทศวรรษ 2450-2480

กามารมณ์ ศีลธรรมทางเพศ และสุขวิทยาทางจิตยุคสร้างชาติ ทศวรรษ 2470-2480

แม่ เมีย มิ่งมิตร: ยุคแห่งการสร้างจิตใจผู้หญิงแบบไทย ทศวรรษ 2480

อิทธิพลทางความรู้จิตเวชศาสตร์แบบอเมริกันช่วงสงครามเย็น

ความแตกต่างทางเพศในการเจ็บป่วยทางจิตของความรู้จิตเวชสมัยใหม่ ทศวรรษ 2500-2520

บทบาททางเพศกับการเจ็บป่วยทางจิตในสังคมไทย ทศวรรษ 2500

ฮอร์โมนทางเพศกับการเจ็บป่วยทางจิตของผู้หญิง

ผู้หญิงบ้ากับพฤติกรรมความรุนแรงที่เกิดจากความผิดปกติทางจิตใจ

จิตวิเคราะห์กับความผิดปกติทางจิตใจและความผิดปกติทางเพศ

เด็กกับปัญหาทางอาชญากรรมและปัญหาสังคมในงานจิตเวช

ปัญหาครอบครัว: คำตอบสำเร็จรูปของปัญหาเด็กเกเรและอันธพาล

“โรคขาดแม่”: จิตวิเคราะห์กับการกำหนดบทบาทหน้าที่แม่

“บุคคลเบ็ดเสร็จ”: ผู้หญิงสมัยใหม่ยุคพัฒนา

“ความสุขของแม่คือความสุขของมวลมนุษยชาติ”: รัฐกับการสร้างความเป็นแม่แห่งชาติ

ปัญหาการเพิ่มจำนวนประชากรกับผลกระทบต่อสุขภาพจิตพลเมืองไทย

บรรณานุกรม